Blackfield Festival 2014 - Amphitheater Gelsenkirchen June 20.21.22

July 01, 2014  •  1 Comment

Blackfield Festival 2014

Op het Amphitheater in Gelsenkirchten vond dit jaar de 7e editie plaats van het Blackfield festival. De locatie ligt aan het water waarin vracht- en plezierboten regelmatig langs varen. Alle bezoekers hebben goed overzicht op het podium. Het festival is kleinschalig maar daardoor heel overzichtelijk. Er is voldoende aanbod van eten en drinken en ook op de markt is veel te bewonderen.

 

De eerste act van vandaag vrijdag 20 juni is door Austerity Comlex. Als winnaars van de wedstrijd van Sonic Seducer mochten zij het festival openen. De band bestaat pas sinds 2011 maar er zijn duidelijke invloeden van de jaren 80 hoorbaar. Geïnspireerd werden zij door o.a. Gary Numan, OMD en Blancmange. De muziek klinkt prettig in de oren. Enkele songs die ze spelen zijn “Sweet suburbia” en “Being boiled” een cover van “the Human League”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De middeleeuwse rockband Feuerschwanz moet het vooral van de show hebben. Spelend op hun middeleeuwse instrumenten gecombineerd met de moderne proberen ze het publiek te vermaken met liedjes. Er wordt meteen iemand uit het publiek het podium op gehaald. Nadat die zijn t-shirt heeft uitgetrokken krijgt hij elfenvleugels om en een feeenmutsje op zijn hoofd. Nadat het liedje “Wunsch ist wunsch” is afgelopen mag hij nog even crowdsurfen over het publiek en volgen nog enkele songs met titels als “Hurra hurra die Pest ist da” en “Metnotstand in Märchenland”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met hun uiterlijk en vreemde teksten probeert Gothminister voornamelijk te shockeren. Met bloed besmeurde kleding en gezichten maken ze rock/metal muziek. Zanger Bjorn Alexander Brem zingt regelmatig vanaf een verhoging. Een meisje loopt als “skelet” over het podium en bij “Horrorshow”  wordt ze met een kettingzaag door de zanger “onthoofd”. Als laatste zingen ze nog “Utopia” en is hun show weer afgelopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als vervanger van Frozen Plasma komt nu Namnambulu. Misschien niet helemaal als vervanger aangezien bandlid Vasi Vallis normaal ook in Frozen Plasma speelt. Namnambulu waren enkele jaren “verdwenen” maar na een reünie tour besloten ze toch maar verder te gaan en brachten de single “Sorry” uit, die ze natuurlijk ook laten horen. Hun EBM sound heeft veel weg van VNV Nation. Ze eindigen met een “Frozen Plasma” song genaamd: “Murderous Trap”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Moderne instrumenten aangevuld met middeleeuwse instrumenten kan ook stevig klinken. De Duitse rockband Saltatio Mortis treedt regelmatig op en heeft een grote aanhang van fans. Frontman Alea der Bescheidene is een echte entertainer. Hij heeft het al gauw warm en trekt zijn shirt uit. Er worden voornamelijk songs gespeeld van hun nieuwe album Das schwarze Einmaleins. Ook Alea gaat zingend crowdsurfen wat de fans natuurlijk geweldig vinden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste band van vandaag is Schandmaul. Ook zij bespelen middeleeuwse instrumenten waarmee ze middeleeuwse folk-rock muziek maken. De band is opgericht in 1998 en heeft inmiddels al in verschillende landen op het podium gestaan. Hun nieuwste single heet “Unendlich” en hun laatste album bereikte zelfs de Duitse top 10.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gallery Day.1 :http://www.rogerphotographics.com/p67899664

De volgende dag, zaterdag 21 juni, zijn we al weer vroeg aanwezig. De eerste band Terrolokaust moet al om 11:00 uur optreden. De Spaanse industrial/electroband heeft de taak om de aanwezigen eens even wakker te maken. Ze zijn duidelijk geïnspireerd door Combichrist, Aesthetic Perfection en Faderhead. Bij deze bands stonden ze ook al in het voorprogramma. Er vallen wat regendruppels maar daar trekken de bezoekers zich niets van aan. De paraplu’s worden open geklapt en men kijkt rustig verder.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We krijgen nu traditionele EBM te horen als Orange Sector het podium betreedt. Hun carrière begon met geleende spullen en samples. Het beviel zo goed dat ze onder contract kwamen. Door beroeps- en familiaire omstandigheden ging de band een aantal jaren uit elkaar. Maar weer met geleende instrumenten namen ze de draad weer op en hun album “Vorwarts nach Weit” kwam zelfs op de 1e plaats in de Duitse alternatieve charts. Enkele songs die we horen zijn “Geile Zeit”, “Dynamit” en natuurlijk “Der Machinist”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De paraplu’s worden inmiddels als parasols gebruikt, het is zonnig en warm geworden. Slave Republic speelt samen met hun producent Daniel Myer (Haujobb) alternative electronic indiepop. Hij is ook degene die de muziek van Slave Republic verder geperfectioneert heeft. Ze gingen samen op tour met De/vision en Diorama. Met Diorama maakten ze een gezamenlijke song en doneerde Absolute Body Control een remix voor hun cd. De muziek is zeer dansbaar. Daniel slaat enthousiast op de drumcomputer terwijl zanger Alec Fu en toetsenist Alex Alice hun eigen ding doen.  Van hun 1e album wordt “Number  three”  gespeeld en ook “Promises and broken hearts” mag niet ontbreken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De electro-pop band Torul komt uit Slovenië.  De band bestaat uit oprichter/songwriter/producent Torul Torulsson, zanger Jan Jenko en gitarist Borut Dolenec. Ze proberen een breed publiek te bereiken door zich niet alleen op elektronische muziek te richten maar ook dark rock, indie en andere genres te spelen. Een van hun bekendere liedjes is “Try”. Een zeer aanstekelijke song en dit is dan ook gelijk merkbaar bij het aanwezige publiek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Other is een Duitse horror punk band. Ze begonnen als een Misfits cover band. Songs als “Frightnight”, “Lover’s lane”, “Puppet on a string” en “Back to the cemetry”  amuseren het publiek. Stevig gitaarwerk met een schijnbaar onvermoeide zanger doen hun werk. Naast een vrijwel vlekkeloss optreden is hun voorkomen ook een lust voor het oog. Immers worden hier op Blackfield niet alleen de oren gestreeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het begint pas echt leuk te worden als Diorama begint. Het is inmiddels al veel drukker geworden. Oprichter Torben Wendt breidde zijn band in de loop der jaren uit met bandleden Felix Marc, Sash Fiddler en Marquess. In het begin produceerde Torben alleen piano en zang en werd er intieme fragiele muziek gespeeld. Nu zien we een band compleet met drums, gitaar en keys. Veel te snel voor mijn gevoel is het concert al weer afgelopen nadat ik heb kunnen genieten van o.a. “Erase me”, “Exit the grey”, “When we meet again in hell” en “Synthesize me”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In 2006 richtte Michael Sele zijn band “The beauty of Gemina” op. Ze stonden al in het voorprogramma van “The Smashing Pumpkins” en “ASP”. Hun muziek bevat elementen van synth rock, dark rock, metal en elektronische muziek en sommige liedjes zelfs klassieke elementen. De muziek klinkt melancholisch en hypnotiserend. Ze spelen voor het eerst op het Blackfield festival. Hun recentste album “Ghost prayers” die dit jaar werd uitgebracht behaalde de top 10 in de Duitse Alternative Charts. Van dit album spelen ze “Mariannah” en van het vorige album “Rumours”. Ook "This Time"ontbreekt niet op hun Setlist. Ze delen nog wat t-shirts en plectrums uit aan het einde van het optreden. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eigenlijk zou nu Suicide Commando optreden maar door een knieoperatie van Johan van Roy heeft de band moeten cancellen. Gelukkig is er een goede vervanger gevonden. Misschien niet in hetzelfde genre maar dat maakt de bezoekers niet veel uit. Diary of dreams is beslist geen onbekende. De mensen zijn weer massaal toegestroomd voor het podium. Zanger Adrian Hate heeft een heel aparte microfoon standaard van gedraaide wilgentakken( Althans, zo lijkt het).  Vandaag brengen ze voornamelijk liedjes van hun laatste album “Elegies in darkness” ten gehore. Het is altijd een genot om Adrian's mooie donkere stem te horen en om te zien hoe deze top band het publiek vermaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat "Bill Leeb" Skinny Puppy verliet richtte hij Front Line Assembly op. De band uit Vancouver, geïnspireerd door muziek van o.a. DAF, Portion Control en Liaisons Dangereuses, maakt voornamelijk industrial music. Verschillende bands maakten remixes met hun. Ook zij zijn voor het eerst op dit festival. Er wordt opvallend veel gedanst. Er worden veel samples gebruikt in de muziek waaronder een van the Prodigy. Het is een fantastisch schouwspel wanneer alle 4 de bandleden gelijktijdig op de drums slaan. Met "Killing Grounds" gaat iedereen los. Wat een energie on stage en hoe geweldig hoe ze dit overbrengen naar de massa.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er is gisteren en vandaag al enige malen aangegeven dat de voetbalwedstrijd van Duitsland te bekijken is in de grote tent. Maar aan het aantal toeschouwers te zien zijn ze toch liever gebleven voor VNV Nation. Ronin Harris spreekt het publiek toe: “ Ik weet dat velen van jullie de wedstrijd zullen moeten missen, maar het zal zich lonen”. De band behoort al jaren bij de top en zijn graag gezien op concerten en festivals. De songs zijn divers, van strakke beats tot mooie ballades. De interactie met het publiek is altijd groot. Het geschreeuw om de mensen aan te moedigen mee te doen wekt bij mij persoonlijk wat lichte irritaties op. Ook zonder dit zal het publiek massaal meedoen. Maar ondanks dat, is het weer een geweldig optreden en een mooie afsluiter van dag2.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gallery Day.2 :http://www.rogerphotographics.com/p682002266

De laatste festivaldag begint weer om 11:00 uur op 22 juni. Het programma is een beetje aangepast i.v.m. de cancelling van Herzfiend. Formalin mag een plaatsje verschuiven. RROYCE mag vandaag de aftrap nemen. De band komt uit het Roergebied en speelt synthpop/wave. Het eerste liedje staat gitarist André er een beetje rustig bij maar vanaf de 2e song mag ook hij meedoen. De muziek is vrij rustig. Zanger Carsten begeeft zich tijdens het optreden nog even onder het publiek. Hij schudt wat handjes en gaat gezellig tussen de mensen op de trappen zitten. En net zoals de 2 dagen ervoor is dit optreden ook weer zeer snel voorbij. De eerste bands krijgen namelijk maar een half uurtje om zich te gelde te maken. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Berlijnse band Formalin stond vorig jaar ook al hier op het podium. Hun industrial/electro muziek is zoals ze zelf zeggen: direct, forceful and hard– a sound that excellently depicts the real life in our hometown of Berlin. Zoals gezegd, vorig jaar ook al aanwezig op dit festival en toen speelden ze als eerste om 11 uur. Nu dus als tweede band en het moet gezegd worden...hun muziek klinkt na een jaar wat volwassener en alles komt nu beter en professioneler over. Op dit vroege uur zijn er zelfs al mensen die er lustig op los dansen.

De band Legend komt uit IJsland en experimenteert met elektronische muziek. Hun debuut album “Fearless” werd zeer goed ontvangen. Frontman Krummi Björgvinsson was al eerder zanger bij punkrock band Minus. Een markante verschijning is hij zeker. Vooral op de manier hoe hij opkomt en zich langzaam van verschillende kledingstukken ontdoet. Dan zien we ook zijn fantastische tattoos :-) De muziek is zo donker als de nacht, maar zit zodanig in elkaar dat er voldoende ritme overblijft om het dansbaar te houden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tyske Ludder werd in begin jaren negentig opgericht. Afkomstig uit de wave- en new-romantic-scene concentreerde de groep zich vooral op EBM. De teksten gaan vooral over technologische vooruitgang, de toenmalige Joegoslavische oorlog en de militaire dominantie van Amerika. Hun instrumenten zijn verborgen achter camouflage netten. Door een windvlaag waaien de banners om maar daar merken de bandleden niets van. Bij “Panzer” houdt hij een masker van Poetin voor zijn gezicht terwijl hij met de Russische vlag zwaait. Provocerend? Misschien, maar daar zul je doorheen moeten prikken. Dit is EBM ten top en voor ons mocht dit wel wat langer duren.

Ze begonnen als coverband van Rammstein maar wilden uiteindelijk toch hun eigen muziek ten gehore brengen. De naam Völkerball werd veranderd naar Heldmachine, de stijl van muziek bleef echter. Er zijn vele vergelijkingen met Rammstein waardoor hun eigen identiteit helaas verloren gaat. Songs als “Menschenfresser”, “Mund zu Mund” en “Radioactive” worden gespeeld en bij “Doktor” loopt de zanger, gekleed in een witte doktersjas, nog even tussen het publiek. Op het einde komen 2 dames het podium op om nog even met vlaggen te zwaaien. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haujobb brengt vele stijlen van elektronische muziek voort. Bandlid Daniel Myer werkte al in vele projecten en bands mee. Hij produceerde remixen voor andere bands. We zagen hem gisteren al op het podium met Slave Republic maar vandaag is hij hier met zijn eigen band. Verscheidene vormen van Electro samenvoegen tot een eigen geheel kun je zeer zeker overlaten aan Haujobb. Wanneer dit dan ook nog goed word ontvangen door de aanwezigen is dat zeker een mooie opsteker.

Met geschminkte gezichten komen de bandleden van Megaherz het podium op. Stevig gitaarwerk klinkt door de speakers. Zanger Lex roept de mensen toe: Wo seit ihr? Wo sind eure Hände? Het is inmiddels behoorlijk druk geworden. “Herz aus Stein”, “Miststück”, “Heuchler”, “Hurra wir leben noch” en “Beiss mich” worden massaal meegezongen. De band maakt bekend dat hun nieuwe album “Zombieland” 24 oktober 2014 wordt uitgebracht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Even een “rustmomentje” na al dat gitaargeweld als Anne Clark en Herr B hun set beginnen. De bekende songs komen voorbij. Sommigen in een andere uitvoering maar wel zeer herkenbaar. De poëzie wordt muzikaal voorgedragen. “Heaven”, “Wallies”, “Man in the moon”, “Killing time” en “Sleeper in Metropolis” kent iedereen wel. Het publiek draagt de zangeres een warm hard toe en men is erg verbaasd als ze het podium verlaat. De beschikbare tijd is nog lang niet voorbij en na een hard applaus komen ze nog terug om “Our darkness” te spelen. Jammer van het korte optreden maar allen hebben intens genoten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dan is het tijd voor de volgende iconen, Fields of the Nephilim. Ze dragen lange jassen die stoffig (lijken te) zijn van het meel, hoeden en zonnebrillen, allemaal kenmerken van hun uitstraling. Dit was voor meer dan 20 jaren geleden al zo en zal ook altijd zo blijven. Hun charismatische sound bevat elementen van gothic, hard- en psychedelische rock. Normaal zijn de bandleden amper te zien vanwege de rook waarin ze zich laten omhullen. Maar vandaag waait een licht briesje en is er volop zonneschijn. Er volgt een set van hun beginjaren. “Dawnrazor”, “Moonchild”, “For her light”, “At the gates of silent memory”, “Blue water”, “Watchmen”, “New gold dawn”, “Psychonaut” en “Last exit for the lost”. Vandaag geen meegereisde engelse fans die voor het podium de oh zo karakteristieke torentjes bouwen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Duitse band ASP heeft zijn naam afgeleid van zanger Alexander Spreng. We zien een enorme banner van een vlinder op de achtergrond. Hun eerste 5 albums werden uitgegeven onder de naam “Die schwarze Schmetterling”. Hun stijl wordt ook wel “Gothic novel rock” genoemd met invloeden van alternatieve rock, Neue Deutsche Härte en elektro. Sinds 1999 timmeren ze al aan de weg en nog redelijk onbekend buiten duitsland. Dat zal dan weer liggen aan de duitse teksten welke toch voor veel Nederlanders moeilijk te verstaan zijn. Maar hier op Blackfield lijkt iedereen wel hun teksten te kennen en word er massaal meegezongen.

 

Gallery Day.3 :http://www.rogerphotographics.com/p106626791

Het waren weer 3 mooie dagen met veel bands. Men kon hier heerlijk genieten van de optredens of lekker flaneren in de schaduw van de bomen langs de vele stands. Tevens is het drank en eet aanbod hier veel beter dan op menig ander festival. Voor Patat moet je hier zelfs je best doen om het te vinden. Ook bijzonder is dat je op Blackfield per persoon 1.5 liter drank mee naar binnen mag nemen. Dus laat de Line Up voor volgend jaar maar komen en ook de Nederlanders die overigens dit jaar al in grotere getale aanwezig waren dan in 2013

 

Review: Monique Rijksen

Photos: Roger op den Camp


Comments

1.Marlou Verlinden(non-registered)
Volgend jaar gaan wij voor de 5e keer naar het Blackfieldfestival, ik kijk er ook maanden naar uit en kijk ook iedere week of er al wat aan de line up veranderd is...
de sfeer ,iedereen geniet ,en dat zie en voel je.3 dagen van heerlijk genieten van muziek zoals blackfield is er maar een ..En wat heel belangrijk is iedereen kan zichzelf zijn en zich uitleven op zijn manier. niemand stoort zich aan een ander..zo hoort het.
kan bijna niet wachten voor 2015 en ben ook heel nieuwsgierig welke bands er gaan komen ...
Maar zal nog even geduld moeten hebben net als de rest van ons .
No comments posted.
Loading...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Subscribe
RSS
Archive
January February March April May June July August September October November December (1)
January (1) February March April (1) May (1) June July August (1) September October November December
January February March (3) April (1) May (1) June July August September (1) October November (1) December
January February March April May June July August September October November December